Afgelopen weekend keken we halsreikend uit naar het WK 70.3 in Zell Am See.

In een superspannende wedstrijd kwam David De Grooff in zijn AG als 5e uit het water.
Na een sterke inhaalrace op de fiets kwam hij als 2e de wisselzone binnen. 
In de afsluitende halve marathon wist hij met veel overtuiging, ondanks temperaturen van om en bij de 30°, de overwinning naar zich toe te trekken.
Als eerst in zijn AG 25-29 en 21e (!!!) over-all kwam hij na 04:09:27 glorieus de eindmeet over, om zich zo tot wereldkampioen te laten kronen. 

Proficiat David !

De reactie van onze kersverse wereldkampioen: 

"Bedankt voor alle steun, aanmoedigingen (zowel vanuit België als in Zell Am See zelf) en de proficiat-wensen.
Even voor alle duidelijkheid, ik ben natuurlijk niet dé beste van de wereld, maar gisteren blijkbaar wel in mijn leeftijdscategorie en bovendien 1e niet-PRO en 21e overall. 
Een resultaat waar ik enkel van droomde en zelfs niet van wist dat ik daartoe in staat was. Voor zo’n prestatie heb je natuurlijk ook het nodige geluk nodig:

- Het warme weer (31 graden) is iets waar ik altijd al goed heb tegen gekund en in combinatie met veel drinken en ‘stay cool’ zorgde ervoor dat ik amper trager liep als anders.

- Het uitblijven van een tijdsstraf: Vanaf halfweg het fietsen zaten we met 30-40 aan elkaar gewaagde atleten uit verschillende categorieën bij elkaar. Ieder wou genoeg vooraan in de groep zitten wat toestanden teweeg bracht waar ik niet te veel over ga uitweiden :-P. Door het aftasten van de stayerreglementen bleef ik bespaard van een tijdsstraf of valpartij terwijl ik vele anderen er wel één heb zien krijgen. 


Hoe de wedstrijd zelf is gegaan? Goed hè! Hoewel ik voor de start de nodige stress te verduren kreeg. Na het klaarzetten van de wissel stond ik met nog 50 minuten te gaan plots aan destart zonder wetsuit en met fietspomp in de hand terwijl de supporters onbereikbaar ergens anders stonden. Eind goed al goed want een halfuur later stond ik in de startzone mét wetstuit en zonder fietspomp (Proximus zal me dankbaar zijn). 

Het fietsen ging zoals gezegd héél hectisch en misschien dat ik vanaf nu mijn principe van ‘met een 39-25 geraak ik overal boven’ wel eens overboord moet gooien. De laatste 2 km van de Hochkönig waren soms aan 14% en 50 omwentelingen/minuut is niet het meest efficiënte…

In het lopen kreeg ik dan te horen dat ik samen met een andere Belg (Francois Humblet) aan de leiding liep. Francois moest na een aantal kilometer lossen en zo liep ik plots 1e op het WK, ik kon het toen al amper geloven. Ik was er nog van overtuigd dat er anderen me gingen voorbij vliegen. Ik had al snel door dat een halve marathon van minder dan 1u20 lopen onhaalbaar ging zijn en dat leek me toch een vereiste om wereldkampioen te worden. Maar nee, iedereen had wat te veel last van de warmte denk ik en die laatste 100m naar de finish waren de zaligste die ik ooit heb gelopen !

Nog een speciale bedanking aan coach Ben voor de jaren dat we al samenwerken met dit als (voorlopig?) hoogtepunt, m’n vriendin Amber voor alle steun, de familie die m'n hevigste fans zijn en Trinity voor de support dit jaar!"

Zo nederig, het siert je ... dubbel en dik verdient in een sterk deelnemersveld ... you are an Ironman 70.3 World Champion !!